بابا طاهر عریان پیری وارسته و درویشی فروتن بود که دل به حقیقت

 بسته و صفای عشق به معبود را با خلوت دل در هم آمیخته بود. بابا

 طاهر از شاعران اواسط قرن پنجم هجری قمری و از معاصران طغرل

 بیک سلجوقی بوده است .امروز آگاهی زیادی از زندگی بابا طاهر در

 دست نیست. فقط در بعضی از کتب صوفیه ، ذکری از مقام معنوی و

 مسلک و ریاضت و درویشی، تقوی و استغنای او آمده است . نامش

طاهر و باطنش طاهرتر و منزه تر از نامش ، شهرتش به بابا به خاطر

 سیر کامل او در طریقت زهد ، عشق به حقیقت و شیدایی او بوده

 است. کلمه عریان که به او نسبت داده اند به علت بی توجهی به

 علایق دنیوی و لخت و عور زیستن وی می باشد. او مسلک درویشی

 و از خود فانی بودن و بی توجهی به علایق دنیوی را در زندگی همواره

 مراعات می کرد. آنچنانچه در خور سالکان حقیقی است دل در گرو

 دوست بسته و از جنبه خودبینی و خویش گرایی دور ساخته و موجب

 شده که او هیچگاه در صدد تظاهر و خودستایی بر نیاید. مقبره بابا

 طاهر در شهر همدان واقع است که اکنون مرقدش طوافگاه اهل دل

 می باشد.
• شب تاریک و راه باریک و من مست قدح از دست ما افتاد و نشکست

• نگه دارنده اش نیکو نگه داشت و گرنه صد قدح نفتاده بشکست

• ز دست چرخ گردون داد دیرم هزاران ناله و فریاد دیرم

• نشسته، دلستانم با خس و خار دل خود را چگونه شاد دیرم

• دلا، خوبان دل خونین پسندند دلا خون شو ، که خوبان این پسندند

• متاع کفر و دین بی مشتری نیست گروهی آن ، گروهی این پسندند

• ندونم لوت و عریونم که کرده خودم جلادو بی جونم که کرده

• بده خنجر که تا سینه کنم چاک ببینم عشق بر جونم چه کرده

• بشم، واشم از این عالم بدر شم بشم از چین و ماچین دورتر شم

• بشم از حاجیان حج بپرسم که این دیری بسه یا دورتر شم

• اگر دل دلبره ، دلبر کدمه؟ وگر دلبر دله ، دل را چو نومه؟

• اگر دستم رسد بر چرخ گردون از او پرسم که این چونست و آن چون

• یکی را داده ای صد گونه نعمت یکی را قرص جو آلوده در خون

• مرا نه سر نه سامان آفریدند پریشانم پریشان آفریدند

• ز دست دیده و دل هر دو فریاد که هر چه دیده بیند دل کند یاد